Nowy rok? Nowa ja!

Dobry wieczór!
Cześć!
Czuj!
Czuwaj!

Pierwsza zbiórka w nowym roku. Aż łezka się w oku kręci. 1 Leszczyńska Drużyna Wędrownicza zaczęła go z wielkim przytupem! Do naszej drużyny znów dołączyły 2 osoby! Witamy w naszych progach dh. Paulinę i dh. Natalię i życzymy im wielu harcerskich sukcesów!

Ale nie tylko to dało nam takiego power'a . Na dzisiejszej zbiórce zapisywaliśmy nasze postanowienia noworoczne, które ponownie zobaczymy dopiero... za rok!

I łamaliśmy ołówki małym palcem... Ale nie bój się Mamo! Jestem cała! Ktoś z Was zapewne pomyślał,że jest to niemożliwe. W harcerstwie nie ma rzeczy niemożliwych! Czy czytając tego bloga/posta pomyśleliście kiedykolwiek, że kiedyś wypowiedziałam zdanie: "Ja nigdy nie zostanę harcerką!"? Przecież teraz, nie wyobrażam sobie życia bez harcerstwa! To nie jest nawet pasja, tylko styl życia. Harcerstwo mnie nauczyło, że nie można tak lekkomyślnie wypowiadać słów "nigdy" i "niemożliwe".

Wiadomość dla wszystkich! Nasz harcerski plan biwaków na nowy rok wciąż się zapełnia! Będzie się działo! Poza tym zagraliśmy dzisiaj w nowe gry, które z pewnością wykorzystamy jeszcze nie raz. Nie były one wcale takie łatwe, ale dostarczyły nam sporej dawki śmiechu. Zagraliśmy m.in. w  "Tratwę życia", czyli jak odwrócić koc na drugą stronę, złożyć go na pół itd. bez schodzenia z niego i bez używania rąk.

Lub w grę... A może sami domyślicie się o co w niej chodzi? :D

Dobranoc!

Harcerstwo i Powstanie Warszawskie

Dzień dobry!
Cześć!
Czuj!
Czuwaj!

Niedawno miałam okazję odwiedzić Muzeum Powstania Warszawskiego.

Takie miejsca zawsze wywierają na mnie duże wrażenie. Ostatni raz w Muzeum Powstania Warszawskiego byłam bardzo dawno temu i trzeba przyznać, że wiele się w nim zmieniło. Pojawiła się m.in. "Akcja Animacja", czyli multimedialne komiksy, które opowiadają o historiach Powstańców. Czytają je właśnie Oni sami.

Poza tym w muzeum można obejrzeć film, który pokazuje jak wyglądała Warszawa podczas powstania. Film sprawia, że odbiorcy zaczynają łzy napływać do oczu. Naprawdę. Gdy patrzyłam na te wszystkie zdjęcia, listy, rzeczy, wydawało mi się, że Ci wszyscy ludzie stoją koło mnie.

 Pamiętam moment, w którym weszłam do pewnego pomieszczenia i stanęłam jak wryta. Za szklaną szybą rozpościerał się widok na salon, w domu jakiegoś Powstańca. Czułam się jakbym cofnęła się w czasie. Wszystko było takie żywe, każdy szczegół był dopracowany do perfekcji. Nawet ciastka leżały na stoliku, a na podłodze był zgnieciony jakiś dokument, który był ostatnim śladem po jakiejś akcji.

To nie jest tak, że ten czas po prostu przeminął, bo większości tych Ludzi z nami już nie ma i dzisiaj Warszawa wygląda całkiem inaczej. To właśnie my, obywatele współczesnej Polski mamy obowiązek zadbania o to, aby nasze dzieci pamiętały o tych wszystkich Ludziach, bo one Ich już nigdy nie poznają.

Gdy widzę jak wielką rolę odegrało harcerstwo w Powstaniu, to... Nawet nie wiem jak to opisać. Ja, harcerka z 1 Leszczyńskiej Drużyny Wędrowniczej stoję przed listami wywieszonymi w szklanych gablotach, napisanych ręcznie przez Powstańców i rozdanych przez nikogo innego jak przez... Harcerzy!

Czuję się jakbym odgrywała choć małą rolę w tym, aby o tych wszystkich ludziach nie zapomniano i naprawdę życzę, aby wszyscy ludzie, którzy wchodzą do tego muzeum tak się poczuli. Być częścią historii czegoś co trwa tak długo, czegoś do czego należeli Bohaterowie i czegoś co ma zasięg ogólnopolski, a nawet zagraniczny? Czegoś, czyli harcerstwa, a jakie to uczucie? Jestem gadatliwa, a nawet mi brakuje słów, aby to wytłumaczyć. Może nawet nie powinnam? Może właśnie Ty Drogi Czytelniku, powinieneś się sam przekonać, na własnej skórze jakie to jest uczucie?

P.S. Słowa pisane dużą literą nie są błędem, lecz moim celowym zabiegiem . Wszystkie z nich są wyrazami szacunku. W hołdzie tym, którzy polegli i sprawili, że nasza Polska wciąż istnieje.

Miłego dnia!

Zuchowy Rajd Mikołajkowy 2016

Dzień dobry!
Cześć!
Czuj!
Czuwaj!

W ostatnim czasie 1LDW miała przyjemność pomagać na zuchowym Rajdzie Mikołajkowym 2016! Wcieliliśmy się w pomocników św. Mikołaja - elfów. Staliśmy na punktach w grze terenowej, w której zuchy musiały m.in. narysować św. Mikołaja, ubrać choinkę, złożyć renifera i zrobić łańcuch z papieru. Choć było bardzo zimno, to zuchy swoim śmiechem rozgrzały nasze serca do czerwoności! Zobaczyliśmy również jak dużo gromad funkcjonuje w Hufcu Leszno. Na Rajdzie było ponad 100 uczestników! Duma rozpiera serce, gdy patrzymy na podstawy naszego harcerstwa.

Oto kilka zdjęć z gry terenowej:

Miłego dnia!

Nauka polegania na innych.

Dzień dobry!
Cześć!
Czuj!
Czuwaj!

W harcerstwie najczęściej pracujemy w drużynie. Jak wydajnie pracować z innymi harcerzami i nie zwariować? Na to pytanie Wam nie odpowiem, bo sama tego nie wiem. No dobra, żartuję. Teraz tak na poważnie. Na ostatniej zbiórce ulepszyliśmy swoją pracę w grupie.

Zagraliśmy w kilka gier m.in. w nietypowe kółko i krzyżyk 

i Freez'a, dzięki któremu podszkoliliśmy naszą grę aktorską i... nasze przepony, do śmiania się, oczywiście.

Na koniec krótka informacja. Do naszej drużyny dołączyła dh. Paulina. Bardzo cieszymy się z tego powodu i życzymy jej wielu sukcesów w harcerstwie,aprzy boku 1LDW, a innych przyszłych harcerzy (choć może jeszcze teraz nie wiedzą, że nimi będą) serdecznie zapraszamy na nasze zbiórki (w każdą sobotę o godzinie 11:00 w hufcu Leszno)!

Dobranoc!

Wigilijne zamieszanie

Dzień dobry!
Cześć!
Czuj!
Czuwaj!

Dzisiejszy post napisała dh. Ola, za co bardzo jej dziękuję.

*

Święta Bożego Narodzenia to czas magiczny, pełen chwil spędzonych z rodziną i wśród przyjaciół, czas spełniania marzeń i czas dawania, dzielenia się opłatkiem i składania życzeń. Jako, że 1LDW to nasza druga rodzina, a nasz hufiec jest jak drugi dom, zgromadziliśmy się (prawie :)) wszyscy 29 grudnia o 11:00, by wspólnie usiąść przy jednym, długim stole.

 Urządziliśmy sobie słodką wigilię z obowiązkową porcją barszczu z uszkami.

 Gdy wszystko było już gotowe, przyszedł czas na życzenia. Rozpoczęła dh. Zuza, kierując do nas kilka słów. Niedługo później, zasiedliśmy do naszej 'wieczerzy', rozmawiając i śmiejąc się.

W pewnym momencie nasz przyboczny, dh. Adam Grys, poprosił dh. Zuzę o pójście z nim. Zabronił przy tym jakiegokolwiek wychodzenia z sali pozostałym. Długo nie trwało, nim zostaliśmy 'wygonieni' na dwór, gdzie oficjalnie dh. Zuza,(z zawiązaną chustą drużyny i nadanym Krzyżem :)) została nową drużynową 1 Leszczyńskiej Drużyny Wędrowniczej na okres jednej kadencji, trwającej rok. Dh. Paweł uroczyście przekazał granatowy sznur, żegnając go na dobre.

 Posypały się gratulacje i uściski. Wróciliśmy do środka, by wspólnie śpiewać nasze ulubione piosenki, te bardziej harcerskie i te mniej ;) .

Dobrej nocy Kochani :) 

Hornet - dzień 3

9 października 2016 r.

Biedrusko(koło Poznania)

Może się zahartowałam albo naprawdę z kranu leci ciepła woda.

*

Pobudka - 8:00. W budynku było ciepło. Rozgrzewka nie była nawet przymusowa. Naprawdę o nas dbają.

*

Przyjechała Straż Graniczna i pokazywała nam czym się zajmuje. Między innymi pokazała nam jak wyglądają ładunki wybuchowe, maszyny, które pomagają Jej w "obchodzeniu się" z  tymi materiałami i jak pomagają w tym psy.

 Sama nie zdawałam sobie sprawy jak ciężka jest to praca. To wszystko naprawdę zrobiło na mnie duże wrażenie.

*

O godzinie 11:00 odbyło się oficjalne zakończenie i wręczenie nagród. Trzeba przyznać, że Hornet ma swój klimat, a to jest to "coś", co przyciąga na niego osoby z najdalszych zakątków Polski. Przez te 3 dni poczułam się jak prawdziwy żołnierz. Nocowanie w jednostce wojskowej, profesjonalne zadania i poznanie ludzi, którzy na co dzień współpracują z żołnierzami, to coś, co sprawia, że chciałabym pojechać tam również za rok.

 Teraz przyszedł czas na to by wrócić do domu, zamiast na podłodze, na karimacie i w śpiworze, wyspać się wreszcie w ciepłym i przytulnym łóżku. Nie żebym narzekała, bo przyznam szczerze, że spanie na podłodze nie sprawia mi większego problemu, ale własne,ciepłe łóżko, napełniona lodówka, wanna i dostęp do ciepłej wody, to coś co naprawdę doceniam. Nie muszę się martwić, że mam mało jedzenia, że muszę kąpać się w zimnej wodzie i nie zawsze jest prysznic. Wcale nie narzekam. Harcerstwo sprawia, że doceniam takie drobne rzeczy, których normalnie nie widzimy, bo wydaje nam się, że to całkiem normalne, że powinniśmy mieć do nich dostęp. Za to również kocham harcerstwo, a na to wszystko spoglądam harcerskim okiem.